idil Dizdar

ben seni çok özlüyorum. çok özlüyorum ya geçmiyor. geçmeyecek sen yanımda olmadan. kapıyı çalardın ya sen, elektirikler kesildiğinde tokmağıyla kapıyı çalınca biri, heycan doluyorum da geri düşüşüm fena oluyor. bir gün yanımda yatarken sen, ben sana bakıp seni kaybetsem nasıl katlanırım diye kötü düşünce aklıma düşünce kovmak için matematik hocamı bile düşünmüştüm. katlanılmıyormuş. gelip yatmıyosun ya üzerine ayaklarım soğuk üşüyorum uyurken. desenki hatırla o 7 yılımızı öyle ısın, bir 7 yıl daha isterdim senden. hani bizdeki 1 yıl sizde 7 yıla tekabul ediyor ya hani belkide yanlış hesapladın?.. dönüyorum dolaşıyorum da ben seni özlüyorum, özlüyorum da bitmek bilmiyor yokluğun.
minik asistanım